Voorstelling
NUBU is een collectief, een kwintet met een bijzondere instrumentatie, waarvan de leden diverse achtergronden hebben. Tussen jazz, volksmuziek en improvisatie creëert NUBU een eigen folklore, muziek die zowel tijdloos als eigentijds is.
De groep brengt op speelse wijze instrumenten uit verschillende tijdperken samen: de serpent (Elisabeth Coxall), een Europese voorloper van de tuba die lange tijd kerkkoren begeleidde; de flugabone (Victor Auffray), recenter ontworpen vanwege zijn praktische bruikbaarheid in marchingbands; de trombone (Thibaut Du Cheyron), waarvan het mechanisme sinds de uitvinding vrijwel onveranderd is gebleven; percussie-instrumenten van dierenhuid zoals de sjamanistische trommel en de frametrommel (Guillaume Lys); en de contrabas (Marion Ruault), waarvan het hout doet denken aan dat van de serpent. De afwezigheid van een harmonisch instrument en een instrument met een hoge toonhoogte zou een beperking kunnen zijn; NUBU (Nahash Urban Brass Unit) gebruikt dit echter als een speelveld om de wisselwerking tussen de klankkleuren van de drie blaasinstrumenten te onderzoeken en menselijke stemmen te integreren. Bij NUBU worden de stemmen een apart element, elastisch, veerkrachtig en verrijkt door ritmisch gezang, jodelen en geroep. Elisabeth Coxall, als leadzangeres, geniet van een enorme vrijheid om haar vocale bereik uit te breiden naar de hogere registers. Geïnspireerd door Angelsaksische volksmuziek en liederen uit de Renaissance, herontdekt de groep een orale traditie en geeft er een eigen draai aan met explosieve, energieke improvisaties. Door speels te putten uit verschillende tijdperken, geeft NUBU de slang – met zijn mystieke betekenis en lang vergeten klankkleur – een onverwachte plek in een adembenemend heden.
In de rij gaan staan:
- Elisabeth Coxall (slang)
- Victor Auffray (flugabone)
- Thibaut Du Cheyron (trombone)
- Marion Ruault (contrabas)
- Guillaume Lys (percussie)