Imany en Molly Johnson in het Ancient Theatre

Beleef het bruisende ritme van de jazz op het legendarische podium van het oude theater van Vienne!

Molly Johnson | 20:30 uur
Het was begin jaren 2000. Een verbluffende, krachtige stem, doordrenkt van blues en rock, brak door in de jazzwereld. Een stem uit Toronto die alle grote muziekevenementen aan de andere kant van de Atlantische Oceaan en in Europa overspoelde. Molly Johnson, met haar mezzosopraanbereik en haar groove, betoverde ons, met name met het album Another Day, waarop ze een buitengewone versie van "Summertime" ten gehore bracht. Molly Johnson voelt zich thuis in covers van standards – vooral als het gaat om een ​​eerbetoon aan Billie Holiday – maar onderscheidt zich ook door haar talent als songwriter. Haar teksten zijn maatschappelijk betrokken (ze richtte het Kumbaya Festival op om mensen met hiv te steunen), poëtisch en bovenal tijdloos. Net als haar stem. Er is een soort tijdloosheid die door al haar albums heen loopt. Afgelopen september bracht ze een EP met drie nummers uit, All I See. Drie nummers gekenmerkt door de aanwezigheid van een Hammondorgel en ondersteund door koren. Een voorproefje van hoe haar volgende album en haar optreden op Jazz à Vienne zouden kunnen klinken. Als Molly Johnson de tijd stilzet, hoef je alleen maar achterover te leunen, te luisteren en je te laten ontroeren.

Imany | 22:15
Met haar diepe stem, die vol zelfvertrouwen tijdloze soul vermengt met een krachtig en stralend folkgeluid, overstijgt de zangeres van "You Will Never Know" en "Don't Be So Shy" genres en grenzen: "Ik ben ervan overtuigd dat er een kracht is die veel groter is dan wij, en dat wij slechts kanalen van overdracht zijn." Maar over welke kracht spreekt Imany? In haar geval vermoedt men een krachtige en creatieve kracht, de kracht die haar ertoe dreef haar debuutalbum, The Shape of a Broken Heart, op te nemen, waarmee ze in 2011 doorbrak. Drie albums en meerdere gouden platen later keert de zangeres met Comorese roots, die opgroeide in Zuidoost-Frankrijk voordat ze een modellencarrière in New York begon, terug, vastberadener dan ooit. Overtuigd dat vrouwen een fundamenteel recht op woede hebben, schreef en nam ze haar vierde album, Women Deserve Rage, op als een manifest van emancipatie en wedergeboorte. Geboren uit een vitale behoefte om haar leven terug te winnen, geeft het een stem aan een artiest die ervoor kiest om vrij herboren te worden. "Ik had een lieve, vreemde droom over een wapenstilstand, gebracht door de engelen, waarin we helemaal opnieuw konden beginnen," herhaalt ze als een mantra in een van haar recente liedjes. Laten we dus met haar dromen van die wapenstilstand en, zo niet ons hele leven, dan in ieder geval haar liedjes met hart en ziel omarmen.